|
|
Bezieling, oprechte bevlogenheid om iets moois te creëren; als je kunstenaar Co van Assema spreekt, dan snap je hoe kunst bedoeld is.
Co, die inmiddels ruim 25 jaar schildert, kan nog altijd verwonderd zijn over de dingen die hij ziet. Van het kleinste beestje op het strand ziet hij de schoonheid. Net als van een doorleefd stuk hout of verroest metaal. Hij bewaart de ‘souvenirs’ in platte houten kistjes. Allemaal inspiratiebronnen voor zijn werken. ‘Je hoeft niets te verzinnen, alle vormen zijn al gemaakt, aldus de enthousiaste kunstenaar. ‘Je moet jezelf er alleen voor open stellen.’
Vriendschap
Urenlang kan Co praten over wat hij ziet en wat hem bezighoudt.
‘Het is prettig dat je kan praten over je ziel,’ aldus de kunstenaar die zijn gedachten regelmatig deelt met collega en goede vriend Jan Groenhart.
Een jarenlange vriendschap die hun ook beroepsmatig bijzondere dingen oplevert.
Jan, bekend om zijn realistische landschappen en Co, die het liefst abstracte werken maakt, gingen een jaar lang wekelijks samen het veld in om te schilderen.
Een unieke samenwerking en voor beiden een goede reflectie. Op deze manier hebben ze zichzelf ook weer verder kunnen ontwikkelen.
Realiteit
‘Waar Jan stopt, ga ik verder,’ aldus Co die met de realistische werken die hij heeft gemaakt, bewijst dat hij meerdere stijlen beheerst. ‘Eigenlijk is alles mijn stijl.’
Zijn abstracte werken komen voort uit de realiteit. De realiteit van de kleine ‘grote’ dingen om hem heen. Co: ‘Ik moet weten waarover ik het heb; ik moet een soort ziel hebben. Het komt altijd ergens vandaan.’ Ondanks zijn jarenlange ervaring kan hij nog steeds ‘knokken’ met de vertaling op het doek. ‘Dat is zo lekker aan schilderen naar waarneming. Wat je ziet, dat is het.’
Zielenroerselen
Door altijd hard te werken en aan zijn eigen pr te werken, kan Co leven van de kunst.
Daarnaast heeft hij zich altijd ingezet voor projecten op dit gebied. Zo was hij destijds een van de initiatiefnemers van Tengel, de belangenvereniging van kunstenaars in de Zaanstreek. Tengel organiseert onder andere de jaarlijkse atelierroute.
‘De atelierroute moet een venster zijn. Een manier om te zien hoe de kunstenaar werkt, een mogelijkheid om met hem of haar in gesprek te gaan,’ aldus Co die tot zijn teleurstelling merkt dat het idealisme erachter aan het verdwijnen is. ‘Er is geen tijd meer voor zielenroerselen.’
Zelf ziet hij het nog altijd als iets bijzonders dat hij dit werk mag doen. Co: ‘Kunst moet kwetsbaar zijn. Je hoopt mensen te raken. Het is fantastisch om mensen te betoveren! En als je dan een kunstwerk verkoopt, dan heb je een commitment voor het leven. Je verkoopt een stukje van je ziel.’
|
